صائب تبریزی

به سرِ زلف تسلی نتوان كرد مرا

دست گستاخ مرا بند قبا می‌بايد...

بی‌گناهی کم گناهی نیست در دیوان عشق

یوسف از دامان پاک خود به زندان می‌شود